zaczarować


zaczarować
Zaczarowany krąg, zaczarowane koło zob. krąg 2.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zaczarować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Ia, zaczarowaćruję, zaczarowaćruje, zaczarowaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} według dawnych wierzeń, dziś w baśniach i legendach: rzucić na kogoś lub na coś czar; obdarzyć coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaczarować — dk IV, zaczarowaćruję, zaczarowaćrujesz, zaczarowaćruj, zaczarowaćował, zaczarowaćowany «w dawnych wierzeniach, w baśniach: rzucić na kogoś lub na coś czary, nadać komuś lub czemuś magiczne właściwości» Wróżka zaczarowała księcia w kruka.… …   Słownik języka polskiego

  • rzucić — 1. pot. Rzucać mięsem, posp. mięchem, wulg. kurwami «używać wulgarnych, obraźliwych słów; przeklinać»: (...) zamknęła się z zespołem w sali prób, mnie kazała zostać na widowni, i tak się darła, tak rzucała mięsem, że na rynku było słychać (...).… …   Słownik frazeologiczny

  • rzucać — 1. pot. Rzucać mięsem, posp. mięchem, wulg. kurwami «używać wulgarnych, obraźliwych słów; przeklinać»: (...) zamknęła się z zespołem w sali prób, mnie kazała zostać na widowni, i tak się darła, tak rzucała mięsem, że na rynku było słychać (...).… …   Słownik frazeologiczny

  • urzec — dk Vc, urzeknę, urzekniesz, urzeknij, urzekł, urzekła, urzekli, urzekłszy, urzeczony urzekać ndk I, urzecam, urzecasz, urzecają, urzecaj, urzecał 1. «według dawnych wierzeń: rzucić na kogoś urok; zaczarować» 2. «wzbudzić podziw, zachwyt, olśnić,… …   Słownik języka polskiego

  • zaczarowany — zaczarowanyani imiesł. przymiotnikowy bierny czas. zaczarować (p.) zaczarowany w użyciu przym. «niezwykle, urzekająco piękny; czarowny, bajkowy» Zaczarowany świat. Zaczarowana kraina …   Słownik języka polskiego

  • zakląć — dk Xc, zakląćklnę, zakląćklniesz, zakląćklnij, zakląćklął, zakląćklęła, zakląćklęli, zakląćklęty zaklinać ndk I, zakląćam, zakląćasz, zakląćają, zakląćaj, zakląćał, zakląćany 1. tylko dk «wypowiedzieć przekleństwo, przekląć» Zakląć brzydko,… …   Słownik języka polskiego

  • zauroczyć — dk VIb, zauroczyćczę, zauroczyćczysz, zauroczyćocz, zauroczyćczył, zauroczyćczony «rzucić na kogoś, na coś urok; zaczarować» Nie mówił o swych planach, żeby nie zauroczyć …   Słownik języka polskiego

  • zauroczyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa, zauroczyćoczę, zauroczyćczy, zauroczyćczony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} oczarować kogoś, wprawić kogoś w zachwyt, podziw; urzec, zafascynować : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zauroczyła… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień